AŞK  HÂLİNDEN

Yâ Rab, gönül yapmak işim;

Harcında var bu göz yaşım!..

Taşa düştü, garip başım;

Derdim bana yâr değil mi?..

Ayrılıktan gelir âhım;

Vuslâta kalmış felâhım!..

Silinmez mi her günâhım;

Başımdaki, kar değil mi?..

Ayrılır mı bu can yârdan?

Gül düşer mi itibârdan?

Gönül dönmez bu karardan;

Nefse uymak, ar değil mi?..

Aşk, od olup indi cana;

Akıp gitti dosttan yana!..

Sadam düştü, bu cihâna;

Yerler gökler, dar değil mi?!..

Ne hâl eyler; bendeki ben;

Nûr yüklenmiş toprak beden!..

Bu aşk ile olmuş düzen;

Hakk nefhâsı nûr değil mi?!..

Hırsın gözü, mala doymaz;

Rızık veren, açık koymaz!..

Arif olan, günün saymaz;

İki cihân bir değil mi?!..