GÜL EYLEDİM

Garip kulum, tutmaz yüzüm;

Bir cevhere yüklü özüm!..

Çiçeklenmiş  bahar, yazım;

Peteğimi bal eyledim!..

Gönül gerek, gönül seve;

Onca gurur, kibir niye?..

Can, cananı bulsun diye;

Başım eğdim dal eyledim!..

Takdir dedim, tedbir aldım.

Nasihati,  canda buldum!..

Bu devrâna şaşıp, kaldım;

Günü güne hâl eyledim!..

Umudum var, tâ yücede;

Yüklendim gündüz, gecede.

Yüreğimi, has bahçede;

Koklanacak gül eyledim!..

Yâ Rab, sensiz özüm ağlar;

Aşk, yarama derdi bağlar!..

Gelip geçsin nice çağlar;

Yüreğimi yol eyledim!..

Her hâlime sensin tanık;

Ney misâli bağrım yanık.

Bir bedende oldum konuk;

Feryâdımı dil eyledim!..