YÂ RAB

Yâ Rab, benim  benden kaçar;

Her makamda, bir gül açar!..

Aciz aklım, kalmış nâçar;

Şaştım günden, günü Yâ Rab!..

Kaldır artık, benden beni?

Canda ister bu can seni!..

Sende başlar canın sonu;

Sende duydum, seni Yâ Rab!..

Halvet ile ne hâl oldum;

Damla damla sızıp doldum!..

Himmetimi canda buldum;

Gezdim dört bir yanı Yâ Rab!..

Dost aradım, yana yana;

Kulun oldum, geldim sana!..

Öyle bir dert verdin bana;

Unuttum ben, beni Yâ Rab!..

Edebimle, bu arımla,

Gönül yandı efkârımla!..

Elest’teki kararımla;

Koyup geldim canı Yâ Rab!..

Kim alırdı bu derdimi?

Kim açardı bu bendimi?

Bu derde verdim kendimi;

Aşıp geçsem, teni yâ Rab!..